ความเจริญที่เป็นไปอย่างรวดเร็วทางเทคโนโลยี่ของโลกเราทุกวันนี้ มนุษย์เรา สามารถสื่อสารได้แม้อยู่ กันคนละซีกโลก ความสะดวกสบายที่ทำได้เพียงปลายนิ้ว ผู้ปกครองของนักเรียนที่อยู่ในสังคมเมือง ต่างแย่งกันที่จะให้ลูกของตนเข้าเรียนในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงแม้จะต้องเสียเงินเป็นแสน เรียนในห้องปรับอากาศ มีสิ่งอำนวยความสบายและเพื่อการเรียนรู้ครบครัน ท่ามกลางความดิ้นรนของคนเหล่านั้น ยังมีน้องนักเรียนที่ห่างไกล ไม่มีแม้แต่อาคารเรียนที่จะให้นั่งเรียนได้โดยไม่มีน้ำฝนและแสงแดดมากระทบร่ายกาย รองเท้า เครื่องแต่งกาย เป็นไปตามมีตามเกิด มันช่างแตกต่างกันเหลือเกิน เราคงต้องช่วยกันบ้าง เอาสิ่งที่เกินไปของคนในเมือง มาแบ่งให้น้อง ๆ ที่อยู่ ตามชนบทบ้าง และนี่คือที่มาของโครงการ น้ำใจให้น้อง โครงการช่วยเหลือเด็กผู้ยากไร้และขาดแคลน สิ่งที่เกินจำเป็นสำหรับคนในเมือง อาจจะเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับน้อง ๆ ในชนบท ถึงแม้การช่วยเหลือจะทำได้ไม่มากแต่ก็เป็นการเริ่มต้นที่ดี

ท่ามกลางความวุ่นวายกับความเจริญรอบข้าง ของสังคมคนในเมือง วุ่นวายไปทุกอย่าง รวมถึงการแย่งกันเข้าเรียนในโรงเรียนที่ต้องเสียเงินเป็นแสนๆ เพื่อจะเข้าไปเรียนในโรงเรียนที่เชื่อกันว่า..ดัง นั่งเรียนในห้องแอร์ มีทุกสิ่งทุกอย่างให้เรียนรู้ในขณะนี่อีกด้านหนึ่งของสังคม ...ที่เรียกว่าชนบทห่างไกล บางทีแม้อาคารเรียนที่จะนั่งเรียน ยังไม่สามารถจะบังแดดให้ได้ ไม่ต้องพูดถึงการเรียนรู้ที่เท่าเทียมกันหรือแตกต่างกัน เอาแค่สถานที่ก้อ แตกต่างกันลิบลับแล้ว ........เรามาแบ่งสิ่งมีมากจนเกินไปสำหรับคนในเมือง..ให้กับน้อง ๆ ที่อยู่ห่างไกล.....กันบ้างเถอะ.....ขอร้อง

โครงการน้ำใจให้น้อง เป็นส่วนหนึ่ง ของกลุ่มที่ดำเนินกิจกรรมต่างๆ เพื่อน้องๆ นักเรียนที่ขาดเเคลน  ซึ่ง เราทำได้เท่าที่เราจะมีศักยภาพทำได้เท่านั้น แต่ ยังมีกลุ่มเพื่อนๆที่มีความคิดและอุดมการณ์เดียวกับเรา อีกมากมายหลายกลุ่ม เรามาทำความรู้จัก และรับรู้ถึงกิจกรรม ต่างๆ ของเพื่อน ๆ เหล่านี้กันเถอะ 

ลมที่โชยพัด ต้นหญ้าใบไม้ปลิว
แดดที่อ่อนใส หอมกลิ่นของวันใหม่
เมฆน้อยๆ ยังลอยเป็นนิทานบนฟ้าไกล
อยากให้เธอได้มาอยู่ตรงนี้จัง

หยาดฝนที่ทอสาย พร่างพรมสู่พื้นดิน
ใบไม้แตกกิ่งใบ มาสู่โลกใบใหม่
เด็กน้อยๆ ยังคงมีฝันลอยไปกว้างไกล
อยากให้เธอได้มาอยู่ตรงนี้จัง

เมื่อไหร่ ที่เธอรู้สึกท้อในใจ
เมื่อไหร่ที่เธอสับสน
อยากให้รู้ว่ายังมี ตัวฉันอีกคน
กับโลกที่งดงามหนึ่งใบ เก็บเอาไว้ให้เธอมาพักใจ

เธอจะอยู่ไหนใกล้ไกลสักเท่าไหร่
หากเหงาให้จำไว้ ว่าเธอนั้นมีใคร
ที่เก็บความสวยงาม รอให้เธอมาชื่นชม
เก็บเอาไว้ให้เธอมาพักใจ

เมื่อไหร่ ที่เธอรู้สึกท้อในใจ
เมื่อไหร่ที่เธอสับสน
อยากให้รู้ว่ายังมี ตัวฉันอีกคน
กับโลกที่งดงามหนึ่งใบ เก็บเอาไว้ให้เธอมาพักใจ

เธอจะอยู่ไหนใกล้ไกลสักเท่าไหร่
หากเหงาให้จำไว้ ว่าเธอนั้นมีใคร
ที่เก็บความสวยงาม รอให้เธอมาชื่นชม
เก็บเอาไว้ให้เธอมาพักใจ

หากอ่อนล้าเมื่อวันใด กลับมา ..